Windkracht Twaalf

Hij kon alles.
Mensen hingen aan zijn lippen.
Als hij sprak hoorde je de stilte spreken.
Waar haalde hij die woorden vandaan?
Bovenmenselijk bijna.

Zelfs zij die in donkere hoeken zaten,
stonden op en gingen met hem mee.
Wie tot nu toe doof was voor goed nieuws,
spitste verrast zijn oren en haakte aan.
Wie blind was voor een andere manier van leven,
opende nieuwsgierig zijn ogen en volgde hem.

Zij vuur leek niet te doven.
Leek…

Maar toch ging hij weg,
die vurige held.
Opgelost in een wolk van verbazing.
Weg kracht. Weg hoop. Weg geloof.
Opnieuw lam, doof en blind.

Zijn vuur leek gedoofd.
Leek…

Totdat de hemel opnieuw van zich liet horen.
Met windkracht twaalf
het vuur ontstak dat smeulde
in de harten van al die mensen
die hij, die held, in vuur en vlam had gezet.

En wéér stonden ze op.
Wéér spitsten ze hun oren.
Wéér openden ze hun ogen.

En wie hen zag,
zag een vuur dat nooit meer zou doven.

Tekst: Gerard van Midden
Uit: de Jukebox van mijn ziel, veertig meditatieve teksten geïnspireerd op de Bijbel


Eens zal de dag komen dat volken zullen samenstromen en zeggen: ?Laten we optrekken naar de berg van de Heer. Hij zal ons de weg wijzen, en wij zullen zijn paden bewandelen.? Dan zullen zij hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen.

Mi 4:1-3

Geef ruimhartig aan Kerkbalans!

Actie Kerkbalans 2019 is gestart.
Er gebeurt veel moois in de kerk. Waardevolle gesprekken, inspirerende diensten en uiteenlopende activiteiten. Lees verder >