OPMAAT NAAR ZONDAG – 17 februari

Acht jaar geleden, in de aanloop naar de fusie in Amstelveen-Zuid, kwam de gedachte op om eenmaal per maand een middagdienst te houden. Dat zou een sobere dienst moeten zijn met een sterke nadruk op de prediking.We noemden het een klassieke dienst. Een uur van aandacht, gebed en muziek.

In het voorjaar van 2012 volgde een evaluatie. De eenvoud en de rust werden zeer gewaardeerd, evenals de bekende liederen. Wel waren er vragen bij de term “klassieke dienst”. Iemand zei: “Gelukkig gaan we niet terug naar de vijftiger jaren”. In het vervolg spraken wij van een dienst van Woord en Gebed.

Toch verzuchtte iemand het bij de voorbereiding van deze laatste dienst van Woord en Gebed: “Het lijkt wel veertig jaar geleden”. En misschien bekroop u wel hetzelfde gevoel bij het lezen van de Bijbeltekst uit de Hebreeën over kastijden, vermaning, tuchtiging…Hebben we dit jargon niet allang achter ons gelaten?

Er vallen woorden die ons terugwerpen in de tijd. Over de Vader die wel erg autoritaire trekken lijkt te krijgen. Die straft voor onze bestwil. Hoeveel kinderen zijn door dit soort teksten niet beschadigd? Er zijn vaders geweest die ze gebruikten om hun hun machtspositie te legitimeren.

Zo was er in 2011 nog een predikant in de Hersteld Hervormde Kerk die schreef over het noodzakelijke kastijden van kinderen in de opvoeding. Op refoforum.nl haalt iemand als reactie op de commotie Hebreeën 12 aan. Instemmend.

Je zou zo’n tekst acuut uit het preekrooster schrappen. Maar er is ook nog een andere reactie mogelijk. Zorgvuldige exegese. Want waarom staat hier wat er staat? Waarom staat zo’n tekst überhaupt in de Bijbel? Heeft de schrijver wel willen zeggen wat wij geneigd zijn erin te lezen? De middagdienst biedt ons alle ruimte om die vragen te verkennen.

Ds. Marianne Bogaard preekt in de laatste middagdienst over Hebreeën 12:1-13
Paaskerk, zondag 17 februari, 15.30 uur


Lees de preek over Hebreeën 12:1-13 >


Rembrandt Harmensz. van Rijn 1606 – 1669
De apostel Paulus (1659)
olieverf op doek (102 × 86 cm) — 1659
The National Gallery, Londen

Voluit wordt dit schilderij “Een oudere man als de heilige Paulus” genoemd. Paulus is te herkennen aan het boek (ongetwijfeld een bijbel) en zijn gebruikelijke attribuut, een zwaard.

De Brief aan de Hebreeën wordt traditioneel toegeschreven aan Paulus.


In Christus heeft God, voordat de wereld gegrondvest werd, ons vol liefde uitgekozen om voor hem heilig en zuiver te zijn.

Ef 1:3-14

Geef ruimhartig aan Kerkbalans!

Actie Kerkbalans 2019 is gestart.
Er gebeurt veel moois in de kerk. Waardevolle gesprekken, inspirerende diensten en uiteenlopende activiteiten. Lees verder >