MET HET OOG OP ZONDAG

Ds. Sieb Lanser


De coronacrisis heeft grote gevolgen voor de gezondheid en voor het sociale leven van mensen en ook voor de economie. Als gemeente worden we ermee geconfronteerd dat er bijv. zondagochtend geen kerkdienst is. Een kerkdienst heeft sowieso geen economisch nut, maar wordt door velen van ons toch als waardevol ervaren. De meest waardevolle zaken in het leven zijn niet in geld uit te drukken of voor geld te koop.

Maar met of zonder kerkdienst is de vraag: uit welke bronnen leven wij? Hoe kunnen wij onze dorst naar zingeving lessen?
Over dorst gaat het ook in Johannes 4. Een ontmoeting bij een bron. Tussen Jezus en een Samaritaanse vrouw. Ook hier die dorst naar zingeving, naar innerlijke vrede. Dorst naar leven in harmonie: vrede met jezelf, met je omgeving, met God. Wat is het doel, de zin van mijn leven? Doet mijn leven er wel toe? Wat brengt de tinteling in mijn leven? Je kunt daar zo naar verlangen. En uit welke bron kun je dan putten?

Jezus zegt tegen de Samaritaanse vrouw: Ga uw man eens roepen en kom dan weer terug. En dan blijkt dat ze vijf mannen heeft gehad en dat de zesde het ook  niet is. Op de markt van zingeving, welzijn en geluk heeft ze het niet gevonden.  Een onbevredigd bestaan, een onvervuld leven. Nooit gelukkig omdat je altijd  achter het geluk aanjaagt. Nooit tevreden, want anderen hebben altijd meer of hebben het beter. En dan gooit een virus ook nog roet in het eten.

Opeens is Jezus daar en biedt haar levend water aan, in geestelijke zin.
Drinken van het water dat Jezus geeft betekent dat die dorst naar zingeving  wordt gelest, het verlangen naar vrede vervuld. Drinken van het water dat Jezus geeft betekent: leren leven in vrede, in vrede met jezelf, in vrede met anderen, in vrede met God. Geloven in Jezus kan leren relativeren. Niet alles is even belangrijk. Je leven verbinden aan Jezus kan je helpen te aanvaarden wat het leven biedt: hoogte- én dieptepunten, goed én slecht, zelfs leven én dood.

Het zijn grote woorden en het klinkt zo gemakkelijk. Dat realiseer ik me wel. Het gaat over een relatie, en dat is heel teer. Maar toch, op die momenten in mijn leven dat het heel moeilijk was (en nog), heeft dat me staande gehouden. Kiezen voor Jezus en in hem voor de God van Israël – of misschien kan ik nog beter zeggen: accepteren dat Hij voor mij gekozen heeft – geeft aan mijn leven rust en duur, zin en samenhang. Wat er ook gebeuren mag, mijn leven is uiteindelijk niet kapot te krijgen. Jezus zegt: Het water dat ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.

De Samaritaanse vrouw komt om water te putten naar de Jakobsbron, de put die voorvader Jakob heeft gegraven. Anders gezegd: de bron van Jakob is de bron van de traditie. En het is goed om ook uit de traditie te putten. Zonder haar zou ik nooit van de God van Israël of van Jezus hebben gehoord; maar uiteindelijk gaat het niet om de traditie, maar om een ontmoeting met de levende Heer. Vandaag, met de vragen die nu leven. Ook midden in de coronacrisis.
Het gaat om de vriendschap die de Eeuwige ons aanbiedt. Ik heb altijd heel mooi gevonden wat Harry Kuitert al weer jaren geleden schreef: Vriendschap met de Eeuwige is eeuwige vriendschap.

Ook zonder de aanwezigheid van mijn dierbare gemeente zal ik mij zondag die vriendschap te binnen brengen.
Tot besluit een gebed dat wordt toegeschreven aan Reinhold Niebuhr:

God, geef me
kalmte om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen;
moed om te veranderen
wat ik kan veranderen;
wijsheid om tussen deze twee
onderscheid te maken.

Sieb Lanser


Il Guercino 1591 – 1666

Jezus en de Samaritaanse vrouw

olieverf op doek (97 × 125 cm) — ca. 1619
Kimbell Art Museum, Fort Worth (Texas)

Dit werk is gekoppeld aan Johannes 4:7

Bij een waterput die nog door Jakob is gegraven, ontmoet Jezus een vrouw uit Samaria, en vraagt haar wat water. Zij is verwonderd dat een Jood haar aanspreekt, omdat Joden en Samaritanen niet goed met elkaar op konden schieten.
Ze raken aan de praat. Jezus maakt zich aan haar bekend als de Messias. Zij gelooft hem en weet ook haar stadsgenoten te overtuigen.

Mooie compositie van Guercino: hoe de figuren hun hoofden schuin houden, hoe uit de handen blijkt wie er spreekt en wie er luistert.


Moge God, die ons hoop geeft, u in het geloof geheel en al vervullen met vreugde en vrede, zodat uw hoop overvloedig zal zijn door de kracht van de heilige Geest.

Rom 15:7-13

Beleidsplan 2019 – 2025

Met twee bijlagen:
bijlage 1. financiën, personeel en gebouwen
bijlage 2. verwerking van de opmerkingen van gemeenteleden op het concept beleidsplan
Lees verder >