Jany Steur – van Harten

GASTCOLUMN


Het overviel ons, zomaar, in korte tijd. De pandemie die niet alleen ons land maar bijna de hele wereld stil zette.
Een van de eerste beperkingen die ons werd opgelegd was dat we geen handen mochten geven en dat we afstand moesten nemen van 1,5 meter. Niet veel later mochten we ook niet meer samenkomen in kerken en andere gelegenheden.
En ja, dan worden we bepaald hoe snel de wereld kan veranderen in één moment door maatregelen die opgelegd worden. En dan de gevolgen…. Ik heb nooit goed beseft dat het één met het ander te maken heeft, dat een beslissing zoveel andere zaken stop kan zetten. Bizarre tijden, onwerkelijke situaties en een bijzondere werkelijkheid. Dagelijks worden geconfronteerd met de overzichten van slachtoffers waarvan de schrik je om het hart slaat. De economie die in elkaar ploft en waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. Alles maar dan ook alles lijkt niet meer normaal. Daarvan zien we de beelden op de TV en de artikelen in de kranten.

Het heeft grote gevolgen voor zovelen. Ik wil graag schrijven hoe ik deze tijd beleef zonder de vertrouwde mensen die ik zondags ontmoet in de kerk.

Een paar keer per week ben ik in de kerk voor wat werkzaamheden. Ik was zo verbijsterd over wat het met mij deed: hier mogen we niet meer met elkaar samen zijn! Hoelang zal dat duren? Drie weken, of vier misschien? Maar het duurt nu al 10 weken.
De eerste keer na het afkondigen van de maatregelen kwam ik de kerk binnen en mij overviel het gevoel van verlatenheid, de kerk leek in de steek gelaten. Er was nog een dienst waarbij maar een 30-tal mensen waren maar die op afstand van elkaar moesten zitten. En dat is zo’n  bijzonder naar gevoel en had grote impact op ons. Geen koffie bij binnenkomst en na de dienst. Niet even een schouderklopje maar afstand.
De week er na is er veel overleg geweest hoe de diensten toch doorgang kunnen vinden en hoe de gemeenteleden de diensten kunnen meemaken. Wat een prachtige oplossing is er gevonden met hulp van RTVA. Op twee momenten is er de mogelijkheid dat we de diensten kunnen bekijken.
Door deze mogelijkheden is gebleken dat we als de kerken van Amstelveen – Buitenveldert elkaar kunnen helpen om ieders gemeente te laten mee kijken. Er is gewerkt aan nieuwe roosters voor preekbeurten, er is een zangkoor geformeerd met zangers uit de kerken en iedere kerk mocht de diensten houden onder eigen verantwoordelijkheid.

Toch is het bijzonder om thuis te zitten en de dienst mee te maken voor de tablet, laptop of TV.
Lang niet iedereen heeft de orde van dienst voor zich, het is soms moeilijk om mee te zingen.
De sfeer is zo anders als in de kerk met anderen om je heen.
Zelf heb ik de tablet op tafel staan, mijn huispaaskaars is aan en blijf luisteren en kijken tot het einde.
Anderen hebben de pepermuntjes ook bij de hand om tijdens de preek op te snoepen. Alleen de centen en de collectebonnen blijven in de portemonnee. Er is wel de mogelijkheid om bij te dragen aan de collectes maar het werkt niet zoals men hoopt.

Na de dienst zet ik de tablet uit en ga koffie zetten. Manlief is meestal in de kerk omdat hij het geluid bediend. Het is nu al voor de zoveelste keer dat ik in eerste instantie alleen koffie dronk. En dan besef ik ook weer dat ik anderen node mis. Het naar de kerk gaan, geen ontmoetingen en geen koffie drinken met elkaar.
Maar er is wel iets voor in de plaats gekomen! Mooie initiatieven waren er: voor ouderen zijn prachtige stoeptekeningen gemaakt door de enthousiaste kinderen die de ouderen met ontroering hebben bekeken, kaarten verzonden met een bemoediging en groet en soms daarbij een mooi gedicht, ludieke tompouceactie met koningsdag, aandacht voor anderen, telefoongesprekken van soms meer dan een half uur. En wat komt er veel los in zo’n gesprek, wat zijn mensen blij om iemand te spreken, wat is men blij met de aandacht die zij krijgen vanuit de kerk. Soms kreeg ik te horen dat het zo’n troost was dat er iemand was die naar hen wilde luisteren.

En dat is het mooie van deze coronatijd: aandacht voor mensen ongeacht of ze nu betrokken zijn of alleen ingeschreven staan. Zonder uitzondering heeft de kerk aandacht gegeven aan allen op welke manier dan ook. Dat is kerkzijn!
De jongere generatie is wat minder in beeld maar duidelijk bezig met anderen. Hopelijk kunnen we dit voortzetten als we weer naar de kerk kunnen komen en daar de mensen zien. Elkaar weer even in de ogen kijken en onze aandacht uit mag gaan naar hen die het zo hard nodig hebben.

Ondertussen is het leven door gegaan. In het begin van deze bizarre weken viel het mij dubbel op dat de komst van de lente gewoon doorging. Alles kwam tot volle bloei in prachtige kleuren en de bomen en struiken lieten  hun frisgroene bladeren zien. De vogels waren aan het nestelen, kleine eendjes zwommen achter hun ouders aan en de zon liet haar warmte voelen al deze dagen.
Het geeft troost en hoop. Veel mensen ervaren deze tijd als heel bijzonder. Liefde en aandacht, zorg en hulp is allemaal vanzelfsprekend. De tijd leert ons nadenken en ervaren dat Gods liefde niet ver te  zoeken is. Zou dan toch het werk van de Heilige Geest iets met ons doen?

Gezegende Pinksterdagen.

Jany Steur – van Harten


Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven.

Spr 4:23

Beleidsplan 2019 – 2025

Met twee bijlagen:
bijlage 1. financiën, personeel en gebouwen
bijlage 2. verwerking van de opmerkingen van gemeenteleden op het concept beleidsplan
Lees verder >