OVERPEINZING

ds. Jaap Doolaard

De herfst als de kerkelijke lente
Het is herfst aan het worden in de natuur. In de kerk is dat juist traditioneel de tijd om weer heel actief te worden.
Het lijkt wel of het de herfst een soort lente voor de kerk is. De kerkdiensten gingen wel door in de zomer maar veel werk, dat nu weer wordt aangekondigd, werd in het verborgene voorbereid en vindt zijn weg via kerk- en wijkbladen naar de gemeenten.
Dat geldt trouwens ook voor de overheid, die zich aan het begin van de herfst presenteert in troonrede en miljoenennota met al dan niet nieuw beleid.

De omvang van al deze vruchten van de geest (met een kleine letter) is even uitbundig en veelkleurig als waarmee de natuur in het voorjaar ons verblijden kan. Dit verschijnsel is op zich al een overpeinzing waard.

De kernboodschap van de kerk klinkt vooral in het voorjaar als het Pasen en Pinksteren wordt. Dan worden ook de vruchten van de Geest (met een hoofdletter) bezongen in de kerk, dan klinkt het gebed om de komst van de scheppende Geest, Veni Creator Spiritus.

In zijn prachtige lied ‘Wat zijn de goede vruchten, die groeien aan de Geest’ (Gez. 252) schreef Willem Barnard dan ook over de lente als dé tijd om je te laten enten op de boom des levens, de messiaanse boom, want dan begint het rijpingsproces dat leiden zal tot de oogst. De kerk viert later in de herfst, als het bijna advent gaat worden, dat de oogst op handen is, dat de tijd aanbreekt dat God de rijpe schoven binnenbrengt in zijn schuur.

Als de kerk Allerheiligen en Allerzielen viert en de gestorvenen gedenkt, brengt zij dat ook in verband met wie in Christus zijn ontslapen, net als Hij, afgedaald als vruchtbaar zaad gevallen in de aarde, wachtend op Gods goedheid: de oogst ruist in de wind als psalmen in de nacht (Gez. 223).

Dit alles worden op aardse wijze ook nog eens uitgedrukt in de dankdag voor gewas en arbeid op de tweede woensdag van november.

Al deze dingen ademen de geest van het boerenleven dat natuurlijk aan de Bijbelse tijden is ontleend. Het is altijd weer de kunst voor de kerk in het hoog geïndustrialiseerde westen die beeldtaal om te zetten in woorden die bij ónze belevingswereld aansluiten. Predikanten spannen zich daarvoor in om de Bijbelse teksten die in de kerkdiensten gelezen worden af te tasten en te vertalen voor het geloof van (post)moderne mensen.

Wat er in de wintermaanden aangeboden wordt aan gesprekskringen en cursussen en dergelijke wil daaraan ook een bijdrage leveren.

Het kerkelijk jaar blijft een wonderlijke kring, want als wij het eerste kerkelijke feest na Pinksteren vieren zal het hartje winter zijn vanwege de geboorte van dat kleine kind, dat dag in dag uit onvoorstelbaar vaak geprezen wordt in het Ave Maria als de vrucht van haar schoot, al zullen protestanten eerder denken aan die roos ontloken, uit barre wintergrond.

ds. Jaap Doolaard


Jezus zegt: De Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven om velen te redden.

Mc 10:35-45

Wilt u met ons kennismaken?
U bent van harte welkom.