COLUMN

Anita Winter

Woensdag ontving ik een uitnodiging voor de gemeentevergadering van de Protestantse Gemeente Amstelveen-Buitenveldert op 21 of 23 mei. Dit jaar is een groot deel van de vergadertijd ingeruimd voor de toekomst aan de hand van het beleidsplan 2019-2025.

Dat beleidsplan – het zit bij de uitnodiging – laat een drastische daling van betaalde menskracht zien: van 10,3 fte nu naar 4,9 fte in 2025, meer dan een halvering. Zelf schrok ik echter meer van de verdeling van menskracht over de verschillende deeltaken. Nergens is echt het mes in gezet. Er lijkt gekozen te zijn voor de ‘kaasschaafmethode’. Als de kerk een blok kaas is en we willen dat er over 10, 20, 30 jaar nog een stukje kaas (lees: protestantse kerk) over is in Amstelveen-Buitenveldert, dan moeten we nu net zo lang aan alle kanten plakken afsnijden tot we weer een gezond ‘bedrijf’ zijn. Maar de kerk is geen bedrijf. Als het goed is laat de kerk zich niet leiden door statistieken en businessmodellen, maar door het Woord van God.

En daarin lees ik heel andere en ineffectieve/inefficiënte aanwijzingen.
-Als de herder één schaap kwijt is, laat hij er 99 aan zichzelf over, om dat ene schaap te zoeken.
-Ieder die zijn (kerkelijk) leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn (kerkelijk) leven verliest omwille van Jezus en het evangelie, zal het behouden.
Wat ik nu uit het beleidsplan aflees is dat we het blok oude kaas dat we zijn willen behouden, in afgeschaafde vorm (en het daarmee juist verliezen?). Maar misschien kunnen we dat ene schaap dat verloren is alleen vinden als we het jonge kaas kunnen aanbieden.

Uit punt 5 van het beleidsplan, ‘nieuwe vormen van betrokkenheid’, maak ik op dat er (voorlopig) ongeveer 0,5 fte gereserveerd wordt voor missionair werk door predikanten en kerkelijk werkers. Maar er zit wel een addertje onder het gras. Punt 5 wordt nadrukkelijk afgesloten met de opmerking dat ‘we elk jaar kritisch evalueren wat de effecten van deze activiteiten zijn (…)’.

Waarom moet dit punt jaarlijks op effectiviteit beoordeeld worden? Waarom staat deze opmerking niet ook onder punt 2 (ouderen), 7 (communicatie en public relations) of 9 (personeel en financiën), om maar een paar punten te noemen? Gaan we er stilzwijgend vanuit dat wat we onder die punten willen doen wel effectief is, maar het missionaire werk van punt 5 niet?

Als dat echt zo is, kunnen we ons misschien beter juist zoveel mogelijk op het missionaire werk richten. Het sluit aan bij wat Jezus van ons vraagt, de effectiviteit en efficiëntie ervan is net zo dubieus als het achterlaten van 99 schapen om er één te vinden en het vraagt – net als je leven verliezen om het te behouden – om vertrouwen in God in plaats van (alleen) in onszelf.
Zouden we dat durven? De ons bekende kerk opgeven in het vertrouwen dat er een nieuwe kerk (=jonge kaas) wordt opgewekt? En meer nog: zijn we daartoe bereid?

Anita Winter, 26 april 2019


Paulus schreef: Geprezen zij God die ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven.

2 Kor 1:3-7

Geef ruimhartig aan Kerkbalans!

Actie Kerkbalans 2019 is gestart.
Er gebeurt veel moois in de kerk. Waardevolle gesprekken, inspirerende diensten en uiteenlopende activiteiten. Lees verder >