Activiteiten

sept
2

02 september 2016, 16;30 - 18;00

sept
4

04 september 2016, 10;00 - 12;00

sept
4

04 september 2016, 10;00 - 11;00

sept
4

04 september 2016, 10;00 - 11;30

sept
4

04 september 2016, 10;30 - 12;00

Uitgelicht

 

Kerkelijk Bureau
Handweg 119
1185 TW Amstelveen
telefoon 020 6413648

 

Aanmelden voor de Nieuwsbrief
  • OPMAAT

    ds. Gert Jan de Bruin

     

    In het evangelie van Lucas (het is het Lucasjaar) lezen we over een moordpartij van Pilatus en een instortende toren, die veel slachtoffers maakt. En direct daarop aansluitend horen we: als jullie ...

  • VAKANTIECOLUMN


    Geesje Werkman bezoekt de kindervakantieweken van Vluchtelingenwerk en geniet van het vakantiegevoel.

     

    Al jaren steunt 'Kerk in Actie' de kindervakantieweken van VluchtelingenWerk Nederland. Dit jaar zelfs met 10.000 euro, omdat ...

OPMAAT

ds. Gert Jan de Bruin

 

In het evangelie van Lucas (het is het Lucasjaar) lezen we over een moordpartij van Pilatus en een instortende toren, die veel slachtoffers maakt. En direct daarop aansluitend horen we: als jullie niet tot inkeer komen, zullen jullie allemaal net zo sterven....

Wij hebben een broertje dood aan boetepredikers. Maar deze woorden komen uit de mond van Jezus.

Wil hij zijn hoorders dan angst aanjagen?

Of is het nog anders?

 

Ds. Gert Jan de Bruin preekt in de Paaskerk,

zondag 21 augustus, 10.00 uur

 

 

De Vijver van Siloam uit de tijd van de Tweede Tempel

 

De Toren van Siloam was een toren in het Jeruzalem uit de oudheid. De toren was waarschijnlijk gelegen in de buurt van de Vijver van Siloam.

Volgens de Bijbel kwamen bij het instorten van de toren 18 mensen om het leven. Dit gebeurde waarschijnlijk in het jaar 30 na Christus.

VAKANTIECOLUMN


Geesje Werkman bezoekt de kindervakantieweken van Vluchtelingenwerk en geniet van het vakantiegevoel.

 

Al jaren steunt 'Kerk in Actie' de kindervakantieweken van VluchtelingenWerk Nederland. Dit jaar zelfs met 10.000 euro, omdat er zoveel vluchtelingenkinderen ons land in kwamen.

 

De zomertijd leent zich goed voor een bezoek aan dit werk. Daarom ging ik met twee medewerkers van VluchtelingenWerk op bezoek bij een paar kampen op de Paasheuvel in Vierhouten. 

 

Zelf was ik net terug van een vakantie op een camping in de Po Delta in Italië. Met zoon en kleinzoon genieten van het mobile home, met airco, croissantjes en stokbrood aan het ontbijt, alle dagen stralende zon, warm zeewater, zwembad, ijsjes, pizza en pasta.

 

Toen we naar Vierhouten gingen was het donker en het regende. Het was niet koud. We liepen het terrein op en zagen de huisjes waar 35 kinderen van 7 tot 9 jaar waren gehuisvest. Ze kwamen net uit de grote zaal van het ontbijt.

 

Het was alsof ik 55 jaar terug was in de tijd. Ik ging zelf vroeger op jeugdkamp met de ABVAKABO. Er waren vluchtelingenkinderen, maar ook Nederlandse kinderen uit arme of problematische gezinnen. Twee groepjes gingen onder leiding bezig met de vaat. Ook net als vroeger, corvee! Andere vrijwilligers gingen spontaan met de kinderen spelen met een bal. Allen genoten, net als vroeger. Ja, er waren dit jaar gelukkig spontaan voldoende vrijwilligers aangemeld, zo werd me verteld.

 

Op een veldje verderop stonden de tenten van het jeugdkamp. Er waren 15 jongeren in de leeftijdsgroep van 13-16 jaar. Soms gingen jongeren spontaan terug naar huis als ze het kamp zagen, hoorde ik. Maar als je als vluchtelingtiener net een lange reis met overnachtingen in tentjes of onder de blauwe hemel hebt meegemaakt, kan ik me voorstellen dat dit niet het eerste is waar je als vluchtelingjongere aan denkt bij een vakantie.

 

Wat me trof was het feit dat de jongeren allemaal zelf hun eigen eten moesten koken. Ze konden ook besluiten om dit samen met anderen te doen. Hiervoor moesten ze een plan maken en berekenen hoeveel geld ze nodig hadden. Dit konden ze dan vragen bij de vrijwilliger met de kas. Vier jongeren die ik vroeg wat ze zouden eten antwoorden: “Kip, gebakken aardappelen en sla”. Met de vrijwilliger overlegden ze over de kosten. De vrijwilliger legde uit dat de maaltijd wel moest voldoen aan de schijf van vijf. Die schijf is geloof ik ook uit het verleden. Maar de jongeren zetten zo wel een stap op weg naar zelfstandigheid was mijn conclusie. Ook hier weer vrijwilligers die steeds weer aandacht hadden voor de jongeren, wel op hun niveau.

 

Vervolgens ging het naar het gebouw waar zeven eenoudergezinnen (met 15 kinderen), ook vluchtelingen, vakantie hadden. Een vrijwilliger was met meisjes van 6 à 7 jaar cadeautjes aan het inpakken voor de moeders. Ze genoten intens. En ook bij deze locatie, kreeg ik een déjà vu alsof ik me 40 jaar terug in de tijd bevond. Geen enkele luxe vanuit onze tijd viel te ontwaren, en toch: het was vakantie, ze genoten!

 

Overal vrijwilligers die aandacht geven, die spelen. Wat is er nu fijner voor een kind, dan een volwassene die met jou speelt, die je aandacht geeft, die spelletjes met je doet. Andere kinderen om mee te spelen en lekker buiten zijn in het bos.

 

Ik ben onder de indruk van die vrijwilligers, die een hele week opofferen om klaar te staan, de hele dag, om deze kinderen en jongeren het gevoel van vakantie te geven. Zodat ook zij later dit vakantiegevoel in hun herinneringen hebben. Vakantiegevoel, dat is van alle tijden. Een mooi geschenk! 

 

Geesje Werkman, vluchtelingenspecialist Kerk in Actie

 

bron: PKN - Nederland