Activiteiten

apr
28

28 april 2017, 16;30 - 18;00

apr
30

30 april 2017, 10;00 - 12;00

apr
30

30 april 2017, 10;00 - 12;00

apr
30

30 april 2017, 10;00 - 11;00

mei
2

02 mei 2017, 09;30 - 11;30

Uitgelicht

 

Kerkelijk Bureau
Handweg 119
1185 TW Amstelveen
telefoon 020 6413648

 

  • COLUMN

    Wilma Beukhof

     

    Onlangs ben ik met groep 7 en 8 van de basisschool van onze jongste zoon mee geweest naar het gemeentehuis van Amstelveen. Ze gingen daar het spel Democracity spelen. Een educatief spel waarbij de kinderen partijen moeten vormen, met een partijnaam, -programma en -slogan. Op basis van hun ...

  • OPMAAT

    Ds. Werner Pieterse

     

    In Mattheus' versie van het Paasevangelie zit een vreemde spanning. Enerzijds schets hij een intiem beeld van de twee vrouwen die laat na de sjabat het graf tegemoet gaan. Het is een somber beeld, die vrouwen nog zo vol verdriet. Maar dan, als enige, beschrijft hij het grote ...

COLUMN

Wilma Beukhof

 

Onlangs ben ik met groep 7 en 8 van de basisschool van onze jongste zoon mee geweest naar het gemeentehuis van Amstelveen. Ze gingen daar het spel Democracity spelen. Een educatief spel waarbij de kinderen partijen moeten vormen, met een partijnaam, -programma en -slogan. Op basis van hun programma moeten ze een stad bouwen. Er werd gestemd, moties werden aangenomen en soms verworpen, keuzes werden aangevallen en verdedigd, en ze moesten zelfs lobbyen. Dit alles in de raadszaal van het gemeentehuis.

 

Zoals bij echte vergaderingen was er ook een koffiepauze, met limonade voor de kinderen en iets uit de koffieautomaat voor de juf en de overige begeleiders. Het gemeentehuis wordt verbouwd en dit gedeelte was al vernieuwd. Heel mooi overigens! Er zit ook een overdekt terrasje met wat tafeltjes en stoelen waar je een prachtig uitzicht hebt over het water. De dame van de griffie die het geheel begeleidde, vertelde ons dat er elk jaar een eend in de plantenbak zit te broeden. Als de eieren dan uitgekomen zijn, wippen alle kuikens vol vertrouwen over de rand van de plantenbak mama eend achterna en plonzen zo het water in... ettelijke meters lager. Het is voor die kleintjes natuurlijk onmogelijk om ooit weer in het nest terug te komen, ze moeten de wijde wereld in.

 

Dat verhaal deed me denken aan iets wat veel mensen wel zullen kennen. Als kinderen nog klein zijn, zien ze geen gevaar en is het vertrouwen in (meestal) papa grenzeloos. Wat is er dan leuker dan om op de trap te gaan staan en in zijn armen te springen. Eerst vanaf de onderste tree, maar naarmate het vaker goed gaat, ook steeds een treetje hoger. Onze trap is vrij steil, dus daar ging het niet zo goed, ze moesten het met de vier treden van het trapje naar de opkamer doen. Tegenwoordig heeft vooral onze jongste dochter van 16 haar eigen versie: “Vertrouwensval!” wordt er dan geroepen, en dan laat ze zich achterover in de armen van haar broer vallen. Overigens weet ze wel wie ze daarvoor uitkiest: de sterke broer van 18, niet dat ‘kleintje’ van 12.

 

Ik vind het knap dat ze dat zo doet. Wij kenden dat spelletje vroeger ook wel, maar ik durfde het nooit, niet thuis en niet met mijn vrienden. Te veel control freak, denk ik. Als ik zo’n eendje was geweest, was ik lekker in het warme nest blijven zitten. Maar helaas is dat iets wat niet gaat. We moeten de wijde wereld in, al komen we voor ons gevoel nog maar net kijken. Wat is het dan heerlijk om te weten dat we een Papa hebben die ons altijd opvangt als we springen. Op momenten dat we het zo moeilijk hebben om op Hem te vertrouwen, heeft Hij Zijn eeuwige armen onder ons.

 

Soms komt een Bijbeltekst in dit verband heel sterk bij je binnen. Dat had ik laatst met de tekst uit 1 Kor. 10:13: “God is getrouw: Hij zal niet toelaten dat u verzocht wordt boven wat u aankunt, maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven om die te kunnen doorstaan.” Ik wilde die aan iemand doorgeven, maar durfde het niet aan. Ik durfde niet te springen: stel dat ik het verkeerd interpreteerde? Nog geen halve dag later werd ik van Hogerhand liefdevol op de vingers getikt, omdat de uitkomst bleek.

 

Misschien toch maar eens vaker naar de eendjes!

 

Wilma Beukhof, 21 april 2017

OPMAAT

Ds. Werner Pieterse

 

In Mattheus' versie van het Paasevangelie zit een vreemde spanning. Enerzijds schets hij een intiem beeld van de twee vrouwen die laat na de sjabat het graf tegemoet gaan. Het is een somber beeld, die vrouwen nog zo vol verdriet. Maar dan, als enige, beschrijft hij het grote gebeuren. Een aardbeving, een engel die neerdaalt. Wachters bij het graf als doden.

Even lijkt alles mirakel, maar ook de begroeting van Jezus is ook weer heel klein;  een paar woorden, maar. Alles lijkt zo sober tegenover die grote gebeurtenissen.

 

Het is Mattheüs manier van vertellen dat juist in het ogenschijnlijk kleine, het grote besloten ligt. Zoals in ieder mens een nieuwe schepping verborgen ligt. Zo groots is de beweging van de mens die omkeert naar het leven.

 

 

Barnett Newman (1905-1970) - The Beginning, 1946

Oil on canvas, 101.6 x 75.6 cm