OPMAAT Gemeente van onze Here Jezus Christus,

Vorige week zag ik enkele foto’s van ons gemeentelid Lianne den Boer in China.

Daar heet ze Lian-Tian.

Op twee van die foto’s zien we Lianne op de beroemde Chinese muur. Een historisch en imposant bouwwerk. Vijf en twintig kilometers lang slingert die kolossale muur door dalen en over bergen. Enorm dik en breed, en zo sterk dat ie nog altijd overeind staat.

Vele eeuwen geleden liet de toenmalige Chinese keizer die muur bouwen rondom zijn grote Chrinese rijk. Slechts een paar poorten liet hij er in aan brengen en al wat in en uit ging werd terdege gecontroleerd. Het was een muur met overal wachtposten.

Zo waakte die keizer over zijn volk. Niemand kon daar ongemerkt binnen dringen. Daar binnen mocht dat volk zich veilig weten. Te meer daar men in die tijd nog geen vliegtuigen had off iets dergelijks. Zie daar de liefdevolle zorg van een keizer voor zijn volk.

Ja en toen ik Lianne daar zo zag staan op die muur moest ik denken aan onze tekst van vanmorgen: Rondom Jeruzalem zijn bergen, zo is de Heere rondom zijn volk, van nu aan tot in eeuwigheid.

ds. Aart van Vuuren (psalm 125)

Kees Camfferman

COLUMN  Veel mensen die ’s zondags in de kerk zitten zijn door de week intensief bezig met kwaliteit.  Sommigen omdat ze werken in een bedrijf dat concurrentie fel op kwaliteit bestrijdt. Sommigen omdat ze werken in een organisatie die juist zo weinig last heeft van concurrentie dat je nooit hoeft na te denken of een extra test, beveiliging of procedure wel economisch verantwoord is. De meesten in elk geval als consumenten, verwachtend dat zelfs de aanschaf van een hamburger als een goed geregisseerde, aangename ervaring verloopt.

Niet raar dus dat sommige van die mensen op het idee komen dat we in de kerk ook wel eens wat meer aan kwaliteit zouden kunnen doen. Soms denk ik dat ook. Een deel van mij denkt dan: natuurlijk, goed doordachte kerkdiensten in een mooi vormgegeven, functioneel en sfeervol gebouw; zorgvuldig voorbereide preken die goed zijn afgestemd op de diversiteit van de hoorders; een voorganger met professionele presentatie; muziek van hoog niveau; oog voor iedere bezoeker zonder opdringerig te zijn. En voor de rest? Een kerkenraad die regelmatig reflecteert op het eigen handelen, besluiten zorgvuldig voorbereidt, en de gemeente goed geïnformeerd houdt; cursussen, de juiste aansturing en periodieke evaluatie voor iedereen met een taak in de gemeente; een toegankelijke, uitnodigende en functionele website, gebouwd aan de hand van een effectief communicatieplan; tactvol en wijs pastoraat, maar wel geborgd met de nodige protocollen. Natuurlijk, denk ik dan. Dat wil ik ook wel.

Maar ergens anders in mij begin ik dan te denken: hoe zat het dan met die indrukwekkende kerkdienst, toen, in dat kale, afgebladderde zaaltje met een pieperig orgeltje? Met hoeveel zegen werkte ouderling Vlaswiek niet, die nooit in zijn leven had geleerd zijn kernkwaliteiten in kaart te brengen? Hoeveel kwaliteit kun je eigenlijk geven aan de aarden vaten die kennelijk de normale verpakking van het evangelie vormen? En trouwens, dat evangelie is toch niet naar de mens? Dus hoe goed kun je een oproep tot geloof en bekering nu helemaal maken? Gaat het bij al die verhalen over kwaliteit niet vooral om ons zelf, dat we graag een kerk willen waarmee wij een beetje voor de dag kunnen komen?

Maar als ik zo denk is er nog een stem, die zegt: dat kan wel waar zijn, maar weet je zeker dat je je daar niet achter verschuilt? Een excuus om niet in actie te komen? Kom, ga toch maar eens wat aan kwaliteit doen. En weet je wat? Doe het maar uit dankbaarheid.